وفاق زمانی برای کشور ارزشمند است که بتواند از دل تفاوت دیدگاهها، تصمیم مشترک و راهحل مشترک بسازد. امروز که دولت وارد سال سوم خود شده، باید یک سوال جدی را بدون ملاحظه مطرح کنیم: آیا ساختار مدیریتی دولت برای مسائل امروز کشور، همان ساختار مورد نیاز روز آغاز دولت است؟
نورالدین آهی مشاور احزاب رئیس حمهور در روزنامه اعتماد نوشت:
پاسخ را باید در عملکرد جستوجو کرد، نه در گرایش سیاسی مدیران. دولت در دو سال نخست، برای ایجاد اعتماد میان جریانهای سیاسی و شکل دادن به یک اجماع مدیریتی تلاش کرد. این مسیر برای عبور از فضای شکاف و اختلاف ضروری بود. اما اکنون مرحله دیگری آغاز شده است؛ مرحلهای که در آن وفاق باید از سطح ترکیب سیاسی دولت به سطح کارآمدی دولت منتقل شود.
کشور امروز با مجموعهای از مسائل بههمپیوسته مواجه است؛ ناترازی انرژی، اقتصاد و معیشت، سرمایهگذاری، نظام بانکی، بهرهوری و مطالبات اجتماعی. برای این مسائل نمیتوان با منطق مدیریت روزمره پاسخ داد.
سال سوم باید سال دولتِ حل مساله باشد- بازآرایی دولت در چنین شرایطی به معنای نفی گذشته یا حذف یک جریان سیاسی نیست. معنای آن، ارزیابی عملکرد و انتخاب کارآمدترین ظرفیتها برای مرحله جدید است.
وفاق نباید به «سهمخواهی» تبدیل شود و نباید هیچ مدیری تصور کند که صرفا به دلیل قرار گرفتن در یک ترکیب سیاسی، از ارزیابی عملکرد مستثنی است. همانطور که همه جریانهای سیاسی باید در تصمیمسازی دیده شوند، همه مدیران نیز باید در برابر نتیجه تصمیمهای خود پاسخگو باشند. در این مرحله، معیار باید روشن باشد:
توان حل مساله، شایستگی، تخصص، کارآمدی، پاکدستی، سرعت تصمیمگیری و توان پاسخگویی به مردم.
اینجاست که نقش احزاب و تشکلها نیز از مطالبهگری صرف فراتر میرود. جامعه مدنی میتواند یکی از منابع شناسایی نخبگان و نیروهای کارآمد کشور باشد؛ نیروهایی که شاید در ساختارهای سنتی قدرت دیده نشدهاند اما برای مسائل پیچیده امروز راهحل دارند. این همان ظرفیتی است که میتواند شایستهسالاری را از یک شعار به یک سازوکار تبدیل کند.
از سوی دیگر، دولت سال سوم باید آستانه تحمل خود را در برابر نقد افزایش دهد. نقد دولت تهدید نیست؛ اگر منصفانه و کارشناسی باشد، یکی از ابزارهای اصلاح دولت است. احزاب و تشکلها باید بتوانند هم صدای مردم باشند و هم برای حل مسائل کشور راهحل ارایه کنند. در نهایت، وفاقی که امروز به آن نیاز داریم، فقط وفاق میان سیاستمداران نیست؛ وفاق دولت و مردم است.
اگر در مرحله اول، هدف ایجاد اجماع میان نیروهای سیاسی و مدیریتی برای تشکیل دولت بود، اکنون در سال سوم باید هدف، اجماع حداکثری با مردم برای تصمیمهای بزرگ کشور باشد. دولت باید بتواند مردم را در تصمیمهای دشوار شریک کند، ضرورت تصمیمها را صادقانه توضیح دهد و هزینه اصلاحات را عادلانه توزیع کند. بازآرایی دولت، اگر بر مبنای شایستهسالاری و حل مساله باشد، تضعیف وفاق نیست؛ تعمیق وفاق است. وفاق برای حفظ صندلیها شکل نگرفته است؛ وفاق برای حل مساله ایران شکل گرفته است.و سال سوم، زمان سنجش همین ادعاست.
17302
کد مطلب 2276398
-
انتقاد روزنامه اصولگرا از کسانی که به بهانه پیروزی های انصارالله یمن به پزشکیان حمله می کنند/ ادبیات ایتایی ، زبان طعنه است
-
رهبر شهید گفتند جفا در حق شهید لاریجانی را جبران کنید اما نکردند/ لاریجانی می گفت رجال سیاسی کشور را پایین نکشید
-
مشاور پزشکیان از ترمیم کابینه در آغاز سومین سال تشکیل دولت چهاردهم می گوید: این کار تضعیف وفاق نیست؛ گامی به سوی شایسته سالاری است
-
اینفوگرافی/ علت حملات تندروها به پزشکیان، قالیباف و محسنی اژهای
-
مشاور پزشکیان از ترمیم کابینه در آغاز سومین سال تشکیل دولت چهاردهم می گوید: این کار تضعیف وفاق نیست؛ گامی به سوی شایسته سالاری است